zondag, november 08, 2009

Julie & Julia
Pathé de Munt, Amsterdam met mams, 16112009
Met m'n nieuwe crush Amy Adams en oude vertrouwde Meryl Streep. Amy speelt Julie, een jonge vrouw die haar riching in het leven een beetje kwijt is en dat weer een doel probeert te geven. Ze geeft zichzelf opdracht om een jaar lang alle recepten uit een klassiek kookboek te maken en hierover te bloggen. Terwijl zij worstelt in de keuken, zien wij hoe dat boek destijds werd samengesteld door Amerikaans icoon Julia Child die de Franse keuken begrijpelijk wou maken voor Amerikaanse huisvrouwen. Zij legde zo de grondslag voor een goede maaltijd als tegenwicht voor de toen opkomende snelle hap.
Een leuk contrast tussen het leven van vrouwen in de jaren zestig en nu; Julie is enigzins stuurloos in deze geëmancipeerde tijd met alle mogelijkheden, terwijl Julia Child weet wat ze wil en ondanks haar moderne omgeving moet vechten om daar als pronte vrouw te komen. Een overeenkomst tussen de dames is dat ze beiden een bijzonder aardige man hebben die hen steunt door dik en dun. Het verhaal van Julia is gebaseerd op brieven van vrienden en familie en geeft een heel leuk tijdsbeeld; ze heeft duidelijk een bevoorrechte positie en veel vrijheid, maar haar uitbundige levenshouding wordt toch niet door iedereen geaccepteerd. Het blog van Julie is ook echt en is de basis van de film.
Ik vond het heerlijk om beide vrouwen bezig te zien. De hele film zit vol met 'lovable' characters en ondanks een paar tranen en klein drama is het vooral een gezellige boel. Fijne film. (En m'n crush voor Amy is alleen maar groter geworden, damn she's cute:)

Labels: ,

woensdag, april 08, 2009

Doubt
Filmtheater Fraterhuis met mams, 08042009
Een non (Meryl Streep), die een school leidt in New York, vermoedt dat een priester (Philip Seymour Hoffman) een leerling misbruikt, maar heeft geen harde bewijzen. Ze geeft een jonge lerares (Amy Adams) instructies om hem in de gaten te houden. Deze naiëve zuster wil aanvankelijk niet geloven dat de goedlachse priester slechte bedoelingen heeft. Maar wanneer een van haar leerlingen zich eigenaardig gedraagt, begint ze te twijfelen.

Goede film die je vanaf het begin prikkelt om over de zaak na te denken. Niet door middel van overduidelijke situaties, maar juist door suggesties die je over het hoofd zou kunnen zien, als je niet weet waar de film over gaat. De sterke dialogen tussen de oppernon en de priester zijn geweldig; twee mensen die allebei staan voor hun zaak. Al geeft de film ook uiteindelijk niemand duidelijk gelijk, je hebt na afloop zeker een voorkeur voor een van beiden. M'n moeder en ik eindigden aan verschillende kanten van het debat, dus de titel is bijzonder goed gekozen, al was er voor mij geen twijfel mogelijk wie er gelijk had.
Overigens een speciale vermelding voor de very pretty Amy Adams, die mijn hart stal als Giselle in Enchanted en met Doubt bewijst meer te zijn dan een mooi gezichtje. Ik houd haar in de gaten.

Labels: ,

zondag, januari 27, 2008

Lions for Lambs
Filmtheater Fraterhuis, met mams 27012008 19.30 uur
Wow. Wat is zo'n scherm groot als je op de voorste rij moet zitten. Tom Cruise is heel eng van zo dichtbij. Maar dat was geloof ik ook de bedoeling. Tom is een senator die journaliste Meryl Streep uitlegt dat de nieuwe strategie in Afganistan de juiste oplossing is om eindelijk eens vooruitgang te boeken in de strijd tegen het terrorisme (geloof je het zelf?). Ondertussen krijgen we te zien wat dat fijne nieuwe plan in de praktijk voor de soldaten betekent. En weer ergens anders vertelt professor Robert Redford aan het beste jongetje van de klas waarom twee van zijn studenten ervoor kozen om zich bij het leger te melden. Deze wijsneus gaat vervolgens met z'n docent in discussie over de zin en onzin van een sociaal geweten.
Goede film (natuurlijk:) gedegen structuur: we krijgen verschillende kanten van het verhaal te zien, vanuit westerse ogen weliswaar, maar met de beste bedoelingen. Intrigerend en stemmingmakend, maar in stijl. Robert maakt ook nog even van de gelegenheid gebruik om een mooie speech voor te dragen. In character uiteraard, maar de boodschap is duidelijk: "End US involvement in Vietnam NOW" - Ehm, ik bedoel Afghanistan.

Labels:

maandag, oktober 02, 2006

The Devil Wears Prada
Sneak 419, Buitensoos 02102006
Slonzig meisje (Anne Hathaway) wil journalist worden, komt terecht bij modeblad-goeroe (Meryl Streep) en wordt onverwacht gebombardeerd tot persoonlijke assistent. Hoe het magazine verder wordt volgeschreven is niet duidelijk, de film concentreert zich op het absurde gedrag van de mode-koningin en haar onderdanen. Cliché-scenes waarin 'mollige' meisje wordt getransformeerd tot mode-popje zijn natuurlijk aanwezig en ook de onvermijdelijke discussie met -schattige!- vriendje over de verandering van haar gedrag en prioriteiten wordt niet vergeten. Maar alles wordt zo charmant in beeld gebracht (Adrian Grenier, smakelijk) en iedereen is zo lekker bezig (speciale vermelding voor Stanley Tucci, altijd een pleasure:) dat je aan het eind toch helemaal meeleeft en benieuwd bent wat er gaat gebeuren (gebaseerd op echte leven, dus misschien toch niet voorspelbaar...;) Fijne film, maar ik vroeg me na afloop 1 ding af: die kleren; die waren toch niet serieus bedoeld?

Labels: ,

maandag, januari 23, 2006

Prime
Sneak 395, Buitensoos, 23012006
Film met Meryl Streep als therapeut van Uma Thurman die net een nare scheiding achter de rug heeft. Tijdens het stappen komt Uma een leuk potentieel vriendje tegen, maar hij blijkt wel erg jong. Zij is namelijk al 37 (tss) en hij is nog maar een jaar of 23, moet ze daar nu wel aan beginnen? 'tuurlijk', zegt de therapeut, 'Meid, geniet er van.' Dus duikt Uma vol enthousiasme in de relatie, terwijl ze alle intimiteiten aan psychiater Meryl doorkletst. Geen probleem, totdat Meryl er achterkomt dat de scharrel niet zomaar een jongen is, maar haar eigen zoon. Dan is het opeens niet meer zo eenvoudig om haar cliënt te steunen. En wanneer de relatie dan ook nogal serieus lijkt te worden, wordt het voor haar helemaal moeilijk om haar mening voor zich te houden.
Zalige film, niet te lollig, maar bijzonder integer en met echte mensen. Lekker kereltje ook. (leeftijdsverschil, schmeeftijdsverschil *g*) Aanrader.

Labels:

zaterdag, januari 15, 2005

Lemony Snicket's A Series Of Unfortunate Events
De Kroon, 15012005
Lemony Snicket vertelt het sombere verhaal van de kinderen Baudelaire, bestaande uit Violet (14, uitvinder), Klaus (12, boekenworm) en Sunny (2, bijtertje) die te horen krijgen dat hun ouders bij een brand in hun huis zijn omgekomen. Hun verre familielid Count Olaf woont het dichtstbij en wordt hun voogd, maar blijkt een hele nare man, die vooral uit is op het familiefortuin... en hij geeft niet zomaar op. Wanneer hij ontmaskerd is als slechterik, probeert hij de wezen vervolgens bij hun nieuwe voogden weg te krijgen. Die volwassenen hebben nooit door dat het Olaf is, maar de kinderen kijken dwars door z'n dramatisch slechte vermommingen heen en moeten iedere keer weer nieuwe dingen bedenken om aan hem te ontsnappen.
De boeken zijn niet zoals bij Harry Potter letterlijk verfilmd, maar de film heeft wel alle juiste personages en elementen (taalgebruik, humor) uit de verhalen en is samengesteld uit de gebeurtenissen in de eerste drie delen van A Series Of Unfortunate Events. Alle voor een film overbodige uitwijdingen zijn verdwenen, evenals een aantal verhaallijnen. Elk boek behandelt -ongeveer- een verblijf bij een ander familielid, de film concentreert zich meer op de immer terugkerende Count Olaf. De opbouw van het verhaal is verrassend genoeg niet in de volgorde van de boeken en er is een extra twist toegevoegd. Hierdoor bleef het ook voor mij spannend wat er ging gebeuren. De kinderen zijn prima gecast en komen heel natuurlijk over, ondanks de merkwaardige figuren die ze tegenkomen;) Jim Carrey is perfect als Count Olaf, helemaal zoals ik me hem had voorgesteld. Een minder grote rol dan verwacht (hij krijgt bijna een heel boek: deel 2 The Reptile Room) maar ook helemaal op z'n plaats was Billy Connolly als Uncle Monty. Aunt Josephine krijgt wel net zoveel aandacht als in haar boek (deel 3 The Wide Window), maar die wordt dan ook -heel goed- gespeeld door Meryl Streep;)
Zoals verteller Lemony Snicket (Jude Law) al aangeeft is het geen vrolijk verhaal, maar ondanks alle nare avonturen valt er af en toe best wat te lachen, al duurt het vaak maar even, want de ellende houdt nooit op. De film ziet er prachtig uit en voldoet aan de verwachtingen als je de verhalen kent: de sfeer wordt prima neergezet. Ook als je de (kinder)boeken niet kent, zou ik toch vanwege een zalige Jim Carrey in een nou eens niet zoete jeugdfilm absoluut gaan kijken:)

Labels: ,

maandag, oktober 25, 2004

The Manchurian Candidate
Sneak 341, Buitensoos 25102004 met mams
Een remake van een oude film met Frank Sinatra, wat weer een verfilming was van een oud boek, vertaald naar het politieke klimaat van nu met in de hoofdrol Denzel Washington als Golfveteraan en in de titelrol Liev Schreiber als de man die destijds het peleton uit een hinderlaag redde. Meryl Streep is zijn manipulatieve moeder. Een interessant verhaal dat wel een heel apart licht werpt op de Amerikaanse verkiezingen: it makes you wonder... Denzel geeft een informatief praatje op een school, over de mooie kanten van het leger. Na afloop wordt hij aangeklampt door een andere veteraan die met hem in de Golf heeft gevochten en die aangeeft dat hij rare dromen heeft over de redding door sergeant Schreiber. Ook Denzel begint te twijfelen over wat er destijds gebeurd is, helemaal omdat hij voortdurend wordt geconfronteerd met Schreiber, die zich -dankzij de invloed van z'n moeder- kandidaat stelt voor het vice-presidentschap. Veel hallucinerende droombeelden maken dat je je als kijker ook begint af te vragen of de soldaten zich dingen inbeelden en wat er nou precies aan de hand is. Goed verhaal, maar je moet wel erg opletten en het einde -dat in enkele reviews als superspannend werd beoordeeld- vond ik behoorlijk voorspelbaar, want terwijl de spanning wordt opgevoerd krijg je namelijk wel erg veel tijd om over het voorgaande verhaal na te denken, niet bevordelijk voor de zogenaamd verrassende conclusie...

Labels: