No
Filmtheater Fraterhuis, met mams 06022013
Onder grote internationale druk schrijft dictator Pinochet in 1988 een referendum uit: de bevolking van Chili wordt in de gelegenheid gesteld om te kiezen of hij nog eens 8 jaar aan de macht mag blijven. Om in de aanloop naar deze verzonnen verkiezing te demonstreren dat mensen ècht keuzevrijheid hebben, krijgt de oppositie maar liefst 15 minuten zendtijd per dag om uit te leggen waarom men "NEE" moet stemmen. Deze partijen vragen art-director Rene Saavedra (Gaèl García Bernal) om een campagne te bedenken. Het is lastig om iets opvallends te maken tussen al het mediageweld van de machthebbers. Ook twijfelt Rene en zijn team voordurend of het allemaal wel zin heeft, terwijl ondertussen familie, vrienden en medewerkers op subtiele en minder geheimzinnige wijze door de junta geintimideerd worden.
Fascinerende film geeft mooi tijdsbeeld, niet in de laatste plaats vanwege formaat en 'natuurlijke' kleuren die helemaal des jaren 80 zijn. Erg politiek geëngageerd, maar zeker ook interessant als je er weinig van af weet. Gekozen vanwege Gaèl García Bernal en ook nog wat geleerd:)

Rudo Y Cursi
Filmtheater Fraterhuis, 19082009
Bij het doorbladeren van de filmagenda viel mijn oog op Gael García Bernal. Bleek hij een nieuwe film te hebben gemaakt met het team van Y Tu Mamá También! Hij en Diego Luna spelen deze keer niet al te snuggere broers Tato en Beto die tijdens een potje buurtvoetbal worden gespot door voetbaltalentenscout Batuta. Ondanks dat ze beiden geen jonge jongens meer zijn, vindt hij toch teams die geinteresseerd zijn. Voetbal blijkt big business en zo ruilen de heren onverwachts het plattelandsleven op de bananenplantage in voor een decadent leven in grote stad Mexico City. Dat blijkt op hen een slecht effect te hebben: aanvaller Tato (Gael) krijgt het hoog in z'n bolletje en wordt een patser met een beroemde vriendin, keeper Beto (Diego) weet van gekkigheid niet wat ie met z'n geld moet doen en raakt gokverslaafd. Ze krijgen respectievelijk de bijnamen Cursi (vulgair) en Rudo (onbehouwen). Tussendoor wordt er gevoetbald en uiteindelijk komen ze op het veld tegenover elkaar te staan. Is de bloedband bestand tegen de gekte van de commerciele voetbalwereld?

Het was wederom een ervaring om deze acteurs in hun eigen taal aan het werk te zien. Ik was even bang voor een overdaad aan voetbal, maar het drama staat centraal in deze film. Nou ja, drama; het verhaal wordt met een vette knipoog verteld (door middel van een voice over van Batuta). Het was wennen om Gael als platte vent met mat te zien, Diego vond ik altijd al goed als sukkel. Samen zijn ze een prima team en maken de film meer dan een flauwe soap. Leuk hoor.

The Science of Sleep
Filmtheater Fraterhuis, met mams 11022007 20.15 uur
Regisseur Michel Gondry (bekend van verwarrende films Human Nature en Eternal Sunshine of the Spotless Mind) verfilmt deze keer een verhaal dat hij zelf heeft geschreven. Lieve, ietwat naieve Mexicaanse jongeman (Gael Garcia Bernal) heeft moeite om onderscheid te maken tussen droom en werkelijkheid. Op aanbeveling van z'n Franse moeder krijgt hij een saai baantje op een kalenderkantoor. En hij wordt verliefd op z'n buurmeisje. In z'n slaap heeft ie goede ideeën om haar voor zich te winnnen en de baan van z'n dromen te krijgen, maar weer wakker slaat de twijfel en het echte leven toe. Zijn mooi bedachte uitvindingen blijken vooral fantasie. Dit leidt tot soms hilarische, soms zeer pijnlijke momenten. De film is heel surrealistisch met indrukwekkende animaties en lijkt veel op de briljante videoclips die Gondry eerder maakte (zoals "Everlong" voor Foo Fighters en zijn clips voor Bjork).

Een vermoeiende maar mooie film. Ik vond het leuk dat Gael met al z'n talenkennis kon pronken: fraai toegepast in de algehele verwarring van het verhaal. Prachtige art-direction, aansprekende personages. Hel op kantoor, hemelse veiligheid thuis. De toestand tussen slapen en waken vond ik ook vindingrijk vormgegeven. Om voor te gaan zitten.

Babel
Sneak 422, Buitensoos 23102006
Heh. Hier had ik helemaal niets van gehoord, maar ik ben dol op de films van Alejandro González Iñárritu. Ook nog vol met indrukwekkende cast, dus heel eigenaardig dat ik deze film niet aan zag komen.
Wederom worden drie verhalen verteld die uiteindelijk met elkaar verbonden blijken te zijn. Eerste speelt zich af in Marokko, waar twee jongetjes tijdens het geitenhoeden spelen met het nieuwe geweer van papa en waar een Amerikaans echtpaar een rondreis maakt om over een huwelijkscrisis heen te komen.
In het tweede verhaal zien we twee kinderen in LA, die door hun Mexicaanse nanny bezig worden gehouden. Zij wil naar de bruiloft van haar zoon, maar moet noodgedwongen werken. Ze besluit de kinderen mee te nemen.
In het derde deel gaan we naar Japan, waar een doofstom meisje erg toe is aan sex. Maar eigenlijk zoekt ze een uitlaatklep om over de dood van haar moeder heen te komen.

Ik weet niet hoeveel je van het verhaal wilt weten, maar omdat de film zelf in stukjes en beetjes alle verbanden laat zien en omdat ik mezelf ook graag laat verrassen, probeer ik verder zo min mogelijk te verraden. Ik wist helemaal niets van te voren en dat vond ik wel prettig.

Ik houd er van wanneer in films iedereen zijn eigen taal spreekt. Ook al zijn we allemaal gelijk -als het ware- dit geeft toch een verschil aan tussen mensen en maakt de wereld authentieker. Dit gebeurt hier hemels goed.
De kinderen in LA maken kennis met de familie van de nanny (o.a. Gael García Bernal die ik eerst niet eens herkende! - I'm such a bad fangirl) en die praten allemaal spaans. Ze zijn allemaal heel aardig, maar het creërt wel een afstand.
Ook de man en vrouw die rondreizen (Brad Pitt & Cate Blanchett) komen problemen tegen, omdat ze zich niet goed kunnen uiten. Niet alleen binnen hun relatie, maar ook richting medereizigers en de inwoners van het dorp waar ze terecht komen. Wederom is iedereen vol goede bedoelingen, maar het blijft lastig.
Mooiste voorbeeld van miscommunicatie wordt gegeven door het meisje in Tokyo. Zij heeft grote moeite om aan anderen duidelijk te maken wat ze wil.

Maar ook al geeft de titel al aan dat misverstanden in communicatie de kern van deze film zijn, uiteindelijk ligt de nadruk op het belang van proberen elkaar te begrijpen. Getverdemme. En toch vond ik het een aangrijpend goede film. Dus.

Diarios De Motocicleta
Louis Hartloopercomplex, Utrecht met Jelle, 30112004
Oftewel The Motorcycle Diaries van Ernesto Guevara de la Serna en vriend Alberto Granado over hun reis door Latijns-Amerika. Toen de motor het na enige weken begaf, gingen ze te voet verder en werden geconfronteerd met de zeer uiteenlopende leefomstandigheden van de verschillende bevolkingsgroepen. Met Gael Garcia Bernal als de jonge Che, die wel erg positief wordt neergezet, hij is een bijzonder goede en aardige man. Dat is het risico van herinneringen aan een goede vriend;-) Het verhaal is geschreven op basis van dagboeken van Ernesto en de verhalen van Alberto, die nog in leven is en aan het eind van de film nog even te zien is. Vanwege het intrigerende verhaal en de (humoristische) relatie tussen de vrienden die zo heel herkenbaar samen kibbelen tijdens hun avonturen, vond ik die verering geen bezwaar, vooral omdat het verder geen oordeel velt over de latere daden van Che Guevara, dit is gewoon een prachtige film over vriendschap tussen jongens die zich bewust worden van de wereld om hen heen en na afloop heb je het gevoel dat je uren met de volwassen geworden mannen op reis bent geweest.

La Mala Educación
London The Other Cinema, 07082004 met Gayleen
Met Gael Garcia Bernal, maar wou 'm vooral zien vanwege verhaal natuurlijk;) Over regisseur die geconfronteerd wordt met vriend uit kostschooltijd bij de paters, wat is er toen precies gebeurd en wat voor effect heeft dat op beide jongens gehad. En zal hij hun verleden en de gevolgen verfilmen?
Wat een prachtige film, verwarrend vanwege het verhaal binnen het verhaal en de film in de film en omdat ik het zelf erg lastig vind om in het Spaans emoties te onderscheiden, waardoor het wat langer duurde voor ik alle nuances in de gaten had. Hulde aan het achterwerk, ehm het acteerwerk van Gael, maar vooral ook aan het verhaal. We waren er allebei stil van: supercool!